Przyjaźń

Jakaż to przyjaźń gdy
utrata to lustrzane odbicie
jej zdobycia

a sam strach
łagodzony godzinami
niegłębokiego snu
wzmaga się z każdą
kroplą uzależnienia
wlaną w me serce

tylko stan nieświadomości
zatrzymuje winorośle cierni
żyźnie wyrastające w
moich myślach
-a podobno stokrotki zasiano

i gdyby tego było mało
to zobowiązanie dochowania
obietnicy aż po samoistny
losu koniec posiadam

sen nie pomaga
obietnica nie wygaśnie
uczucie drąży nowe szlaki
a na usta ciśnie się
jedno proste słowo

zguba

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | opolskie | Najnowsze komentarze

• materace
• jedno z dwóch
• Pewnego dreszczowego dnia...
• Czekając na babie lato
• Deszcze
• losie mój...
• skaza
• skałbieg pośrodku nikczemnych.

• noclegi kraków
• Szeptem...
• ból(iMIA)
• Rozmyślanie
• * * *
• tafla poznania
• Organoleptycznie
• echo zatrutej strzały amora